Twórz i zarządzaj stronami formularzy dla dowolnego szablonu. Wszystkie formularze dostępne dla bieżącego użytkownika są tutaj wymienione.

Pole „Filtr” pozwala zawęzić wyświetlane informacje poprzez zastosowanie określonych kryteriów. Wyszukiwanie obejmuje wszystkie kolumny danych. Na przykład, wpisanie „Incydent” spowoduje wyświetlenie wszystkich formularzy z szablonem docelowym „Incydent”, a także wszystkich formularzy ze słowem „Incydent” w nazwie.

Informacje w formularzach wyświetlane są w następujących kolumnach:

Tworzenie nowych formularzy

1. Aby rozpocząć tworzenie nowego formularza, kliknij przycisk „Nowy formularz”: 
   
2. Spowoduje to otwarcie okna „Nowy formularz”: 
   
3. Aby rozpocząć proces tworzenia, wybierz szablon docelowy z poniższej listy. Pole „Znajdź” umożliwia zawężenie listy szablonów.
4. Po wybraniu szablonu kliknij przycisk „Gotowe”, aby kontynuować. Otworzy się menu tworzenia formularza: 
   
5. Dostępne są następujące pola:
   • Ikona - Domyślną ikonę można zmienić, klikając ikonę i wybierając nową z menu wyboru.
   • Nazwa (wymagane) – nazwa formularza. Limit wynosi 60 znaków.
   • Zgłaszający (wymagane) – imię i nazwisko osoby lub podmiotu, który zgłosił problem obsługiwany przez formularz. W większości przypadków jest to użytkownik końcowy, który zalogował się do portalu.
   • Załączanie pliku – czy załączanie pliku do formularza jest możliwe, czy nie. Wymaga to aktywacji modułu FileUpload-handler w wybranym szablonie.
   • Dyskusja – czy dwustronna dyskusja za pośrednictwem komentarzy jest możliwa, czy nie. Wymaga to aktywacji modułu obsługi komentarzy w wybranym szablonie.
   • Opublikuj – po opublikowaniu formularza można go wstawiać do paneli, list i grup paneli.
6. Aby dodać pola do formularza, kliknij przycisk Nowe pole .
7. Aby dodać elementy do formularza, kliknij przycisk „ Nowy element” . Administratorzy mogą dodawać tytuły sekcji i bloki tekstu w formularzu, aby zapewnić użytkownikowi końcowemu lepsze uid podczas wypełniania formularza. Administrator może ustalić kolejność tytułów sekcji i bloków tekstu. Tytuły sekcji i bloki tekstu są widoczne tylko podczas tworzenia zgłoszenia, a nie w widoku szczegółowym istniejącego problemu.
   1. Po kliknięciu przycisku „Nowy element” pod nim pojawia się menu rozwijane z opcjami „Tytuł sekcji” i „Blok tekstu”. Działa to podobnie jak dodawanie nowego pola.
      1. Tytuł sekcji – dodaje tytuł sekcji o maksymalnej długości 450 znaków
      2. Blok tekstowy – dodaje blok tekstowy o maksymalnej długości 2000 znaków. Zawartość bloku tekstowego może być tekstem sformatowanym, w tym adresami URL. Uwaga: Obrazy nie są obsługiwane w bloku tekstowym sformatowanym.
8. Na wszystkich polach proces tworzenia pól składa się z dwóch etapów:
   1. Wybierz atrybut w pierwszym kroku docelowym z pola „Atrybut docelowy”.
   2. Zakończ pole na drugim ekranie Wyglądu, w którym można wybrać Nazwę wyświetlaną (domyślnie wyświetlana jest nazwa atrybutu docelowego, wybrana wcześniej).
9. Pole może być jednym z następujących:
   • Pole wyboru – Atrybut docelowy musi być wielowartościowym ciągiem statycznym. Należy pamiętać, że dodanie nowych wartości do atrybutu nie spowoduje automatycznej aktualizacji tego pola.
     • Zawiera opcję „Ogranicz wybór”, która ogranicza maksymalną liczbę możliwych wyborów, oraz opcję „Wymagane” (minimalna liczba zaznaczonych pól wyboru) na ekranie Wygląd.
   • Data – obejmuje atrybuty z typami danych daty.
   • Data i godzina – obejmuje atrybuty z typami danych data oraz data i godzina. 
     • Ma pole Wymagane (czy to pole jest wymagane) na ekranie Wygląd.
   • Lista rozwijana — atrybut docelowy to pojedyncza wartość statycznego ciągu lub atrybut referencyjny z szablonu docelowego:
     • Posiada opcje „Wymagane” i „Użyj podpowiedzi” na ekranie Wygląd.
       • Opcja „Wymagane”: jeśli aktywowana, użytkownik musi wypełnić to pole.
       • Opcja „Użyj podpowiedzi”: po aktywacji podpowiedź staje się widoczna dla użytkownika końcowego, gdy najedzie on kursorem na wartość menu. Podpowiedź wyświetla te same dane, które są wyświetlane w interfejsie użytkownika ESM dla wartości referencyjnej (wybranych atrybutów szablonu), pod warunkiem, że użytkownik powiązany z polami referencyjnymi (zdefiniowanymi w Ustawieniach ogólnych → „Uprawnienia użytkownika referencyjnego”) posiada niezbędne uprawnienia do wyświetlania tych danych.
     • Po wybraniu atrybutu odniesienia można wyświetlić podgląd pierwszych 25 kart danych, naciskając przycisk „Podgląd danych”.
       • Jeśli atrybut referencyjny ma zdefiniowany filtr EQL , zostanie on powiadomiony w menu rozwijanym ostrzeżeniem: „Uwaga: Atrybut ma zdefiniowany filtr EQL . Proszę sprawdzić dokładny filtr w Edytorze szablonów”.
   • Lista rozwijana wielokrotnego wyboru — atrybut docelowy musi być wielowartościowym ciągiem statycznym lub atrybutem odniesienia z szablonu docelowego: Należy pamiętać, że jeśli do atrybutu zostaną dodane nowe wartości, pole to nie zostanie automatycznie zaktualizowane o te wartości.
     • Posiada opcje „Ogranicz wybór”, które ograniczają maksymalną liczbę możliwych wyborów, „Wymagane” i „Użyj podpowiedzi” na ekranie Wygląd.
       • Opcja „Wymagane”: jeśli aktywowana, użytkownik musi wypełnić to pole.
       • Opcja „Użyj podpowiedzi”: po aktywacji podpowiedź staje się widoczna dla użytkownika końcowego, gdy najedzie on kursorem na wartość menu. Podpowiedź wyświetla te same dane, które są wyświetlane w interfejsie użytkownika ESM dla wartości referencyjnej (wybranych atrybutów szablonu), pod warunkiem, że użytkownik powiązany z polami referencyjnymi (zdefiniowanymi w Ustawieniach ogólnych → „Uprawnienia użytkownika referencyjnego”) posiada niezbędne uprawnienia do wyświetlania tych danych.
       • Należy pamiętać, że w przypadku odniesień maksymalna liczba wyborów wynosi 25 wartości.
     • Po wybraniu atrybutu odniesienia można wyświetlić podgląd pierwszych 25 kart danych, naciskając przycisk „Podgląd danych”.
       • Jeśli atrybut referencyjny ma zdefiniowany filtr EQL , zostanie on powiadomiony w menu rozwijanym ostrzeżeniem: „Uwaga: Atrybut ma zdefiniowany filtr EQL . Proszę sprawdzić dokładny filtr w Edytorze szablonów”.
   • Krótki tekst - Ciąg znaków – jednowierszowe pole wejściowe przeznaczone do wprowadzania krótkich danych alfanumerycznych, takich jak imiona i nazwiska lub adresy e-mail.
     • Ma pole Wymagane (czy to pole jest wymagane) na ekranie Wygląd.
     • Jeśli włączona jest opcja „Walidacja danych”, można dodać sprawdzanie poprawności danych za pomocą wyrażeń regularnych.
       • Wprowadź wyrażenie regularne w polu RegEx (limit 1000 znaków).
         • Obsługiwany format Regex jest podzbiorem formatów JS i re2 .
       • Wprowadź wyrażenie błędu walidacji w polu „Komunikat o błędzie walidacji”. Ten komunikat jest wyświetlany użytkownikowi w przypadku niepowodzenia walidacji danych.
   • Obszar tekstowy – umożliwia użytkownikom wprowadzanie wielu wierszy tekstu lub dłuższych akapitów. Można go używać do przechwytywania komentarzy, wiadomości lub innych dowolnych danych tekstowych.
     • Ma pole Wymagane (czy to pole jest wymagane) na ekranie Wygląd.
10. Po dodaniu pola zostanie ono wyświetlone na liście pól poniżej.
    • Wyświetlane pola można filtrować, wpisując odpowiednią wartość w polu Filtr.
    • Korzystając z pól wyboru w wierszach pól, można zaznaczyć kilka pól do usunięcia lub przeniesienia jednocześnie.
11. Jeśli pól jest wiele, można je uporządkować, korzystając z uchwytu „przeciągnij i upuść”, znajdującego się po lewej stronie pola wyboru: 
    

Zarządzanie polami

W menu formularza można usunąć lub zduplikować formularz, klikając trzy kropki i wybierając odpowiednią opcję:

W polu Zarządzaj dostępne są następujące akcje:

Pole można usunąć klikając przycisk Usuń:

Pole można edytować klikając na ikonę Edytuj:

Warunki

Pole może mieć warunki, którymi można zarządzać, klikając ikonę Warunek:

Administrator może ustawić warunki widoczności pola dla użytkownika końcowego, w oparciu o wybory w innych polach formularza. W formularzu ESS2 pole warunkowe jest widoczne tylko wtedy, gdy dane wejściowe dokładnie odpowiadają warunkowi. Maksymalna liczba warunków dla jednego pola to 10. Dostępne są następujące warunki:

• jest równe (warunek domyślny)
• nie jest równe
  • Jeśli wybrano operator „równa się” lub „nie równa się”, administrator musi także podać wartość warunku.
  • Warunek nie może zostać zapisany, jeśli brakuje wartości.
  • Nie dopuszcza się stosowania wyłącznie spacji (wartości pustych).
  • Funkcja zapisywania zostanie włączona po wprowadzeniu znaku innego niż spacja.
  • Maksymalna długość wartości wynosi 450 znaków.
  • Jeśli operator zostanie zmieniony na „issex” lub „not exists”, pole wartości znika. Dane wejściowe nie są zachowywane.
• Istnieć
• Nie istnieje

Pole „Źródło” dla warunku może być krótkim tekstem, listą rozwijaną, listą wielokrotnego wyboru lub polem wyboru. Jeśli pole „Źródło” jest referencją, wartość jest wybierana z listy rozwijanej, jeśli ma to zastosowanie. Lista rozwijana prezentuje wartości referencji wybranego pola „Źródło”. Po kliknięciu pola „Wartość” wyświetlana jest lista wartości powiązanych z tą listą rozwijaną. Użytkownicy mogą wyszukiwać wartości, wpisując ciąg drukowalnych liter. Jeśli wszystkie atrybuty referencji nie zostaną załadowane po otwarciu listy rozwijanej, kolejne wartości zostaną załadowane po przewinięciu w dół/na dół.

Klikając ikonę dodawania, administrator może skonfigurować wiele warunków:

Gdy pole/pola mają więcej niż jeden warunek, wyświetlany jest łącznik warunkowy. Informuje on, czy wszystkie warunki muszą być spełnione (AND), czy tylko jeden z nich (OR). Dla całego zestawu warunków jest to AND lub OR. Domyślnie łącznikiem jest AND. Można go zmienić na inny, klikając go.

Jeżeli warunek nie jest nieprawidłowy, wyświetlany jest tekst ostrzegawczy, warunek jest podświetlony i oznaczony ikoną:

Aby usunąć nowy warunek, kliknij ikonę usuwania:

Atrybuty multimappingu

Zwykle atrybut „Docelowy” domyślnie odpowiada atrybutowi „Źródło”. Gdy oba są takie same, tworzone jest odniesienie między nimi. Jeśli są różne, tworzone jest multimapowanie.

Administratorzy często chcą zdefiniować więcej pytań, niż szablon docelowy ma dostępnych atrybutów. W takim przypadku administrator mapuje wiele pól formularza wejściowego do jednego atrybutu tekstowego „Informacje dodatkowe”.

W przypadku multimapowania nie tworzy się żadnego odniesienia między atrybutami, a wartości ciągów wybranych opcji są zapisywane jako wiersze tekstu do wartości docelowego atrybutu tekstowego.

Docelowym typem danych będzie zawsze „Tekst”, a formatowanie będzie wyglądać następująco:

Multiple selections:<field name>:<selected value 1> <selected value 2>,... Single selections:<field name>:<selected value 1>

Podczas dodawania dowolnego pola formularza administrator może wybrać atrybut z typem danych „Tekst”, który będzie dla niego obiektem docelowym.

Źródłem może być:

• Dowolny statyczny ciąg znaków z dowolnego dostępnego szablonu.
• Data (w formacie: dd.mm.rrrr).
• Data i godzina (w formacie dd.mm.rrrr gg:mm).
• Atrybut odniesienia z szablonu docelowego:
  
  • Po wybraniu atrybutu odniesienia można wyświetlić podgląd pierwszych 25 kart danych, naciskając przycisk „Podgląd danych”.

Przykład multimapowania

Przykład tworzenia pola wielomapowego:

1. Kliknij „Nowe pole”.
2. Wybierz opcję „Lista rozwijana wielokrotnego wyboru”.
3. W obszarze Atrybut wybierz Szablon „Bilet”.
   1. Podczas wybierania szablonu atrybut Źródło będzie zawierał tylko prawidłowe atrybuty (niektóre szablony nie mają żadnych!).
4. Wybierz atrybut źródłowy „Zadania” i kliknij „Dalej”.
5. W sekcji „Atrybut docelowy” wybierz „Szczegóły”.
   1. Ponieważ atrybuty Target i Source są różne, tworzone jest mapowanie wielokrotne, a format tekstu jest wyświetlany poniżej: 
      
6. Ustaw nazwę wyświetlaną, wybierz, czy włączone są opcje „Ogranicz wybór” i/lub „Wymagane”.
7. Gdy wszystko będzie gotowe, naciśnij „Gotowe”, aby utworzyć pole.

Źródło może również posiadać wartości niestandardowe, które zawsze są czystymi danymi tekstowymi (zdefiniowanymi w polu formularza):

Filtrowanie wartości referencyjnych dla formularzy za pomocą filtrów EQL

Funkcja ta umożliwia utworzenie listy rozwijanej w formularzu w portalu, która umożliwia wyświetlanie różnych opcji różnym użytkownikom lub zawężanie wyników na podstawie określonej wartości karty danych.

Administrator może skonfigurować filtry EQL specyficzne ESS2 dla dowolnego atrybutu referencyjnego dowolnego szablonu. Znajdą się one w obszarze „Inne właściwości” atrybutu referencyjnego. Poniżej znajduje się przykład dodania filtra ESS2 do obszaru „Inne właściwości”.

Po lewej stronie filtr EQL powinien być poprzedzony prefiksem „ess2_filter_”, aby odróżnić go od filtrów EQL ESM . Administrator może wpisać dowolny EQL w polu metadanych. Po prefiksie pojawi się informacja o tym, z którego kodu źródłowego szablonu odwołuje się kod szablonu docelowego, na przykład: „ticket->service”. Po prawej stronie wklej instrukcję EQL bez zmian. Wpływ ESS2 EQL na wszystkie pola formularza referencyjnego, które używają tego atrybutu szablonu jako atrybutu źródłowego.

Filtr EQL jest dostępny w polach rozwijanych i polach wyboru wielokrotnego.

EQL jest zapisywany w atrybucie źródłowym pola referencyjnego. Możliwe jest również dodanie wielu filtrów ESS2 do jednego atrybutu, które odwołują się do różnych szablonów, w przypadku gdy pole referencyjne zawiera filtr EQL .

W przypadku korzystania z makr użytkownika należy pamiętać, że format jest inny w przypadku użycia ESS2 . W ESS2 obsługiwane są następujące makra użytkownika:

• #ess2UserName#
• #ess2UserId#
• #ess2User#

Makra powinny odwoływać się do rzeczywistego użytkownika, a nie użytkownika referencyjnego.

Poniżej przykłady przypadków użycia makr użytkownika

Zastąp ustawienia domyślne

Administrator ESS2 może zdefiniować domyślne wartości zastępcze, które zostaną ustawione na karcie danych podczas jej tworzenia za pomocą ESS2 .

Administrator może ustawić „Zastąp wartości” dla każdego formularza, wykonując następujące czynności:

1. Przejdź do zakładki konfiguracji na stronie administratora samoobsługowego.
2. Kliknięcie „Nowe nadpisanie” w obszarze konfiguracji tabeli.
3. Dodawanie nowej wartości nadpisującej.

Obsługiwane typy danych to:

• Smyczkowy
• Ciąg statyczny
• Pola tekstowe
• Pola referencyjne

Po ustawieniu wartości w konfiguratorze, wszystkie utworzone karty danych będą używać podanych wartości nadrzędnych używanego formularza. Jeśli administrator zdefiniuje pole formularza i nadpisze wartość tego samego atrybutu docelowego, dane wprowadzone przez użytkownika w polu formularza nadpisują wartość nadrzędną określoną dla danego formularza.

Ta funkcja rozszerza funkcjonalność wartości nadrzędnych o obsługę typów atrybutów Reference.

Jako administrator możesz zdefiniować wartość odniesienia również dla wartości nadrzędnych, dzięki czemu administrator może zdefiniować np. domyślne grupy wsparcia dla każdego formularza.

Aby zastąpić ustawienia domyślne, administrator może wybrać pojedynczy typ atrybutu referencyjnego wartości. Należy pamiętać, że w obszarze konfiguracji zastępowania ustawień domyślnych administrator może wybrać dowolną kartę danych, do której ma dostęp, bez ograniczeń uprawnień użytkownika.

Administrator:

• Administrator może wybrać typ atrybutu referencyjnego (nie wielowartościowego)
• Po dokonaniu wyboru administrator może otworzyć listę rozwijaną, aby wyświetlić listę dostępnych nazw kart danych (lub atrybutów podstawowych)
  • administrator może wybrać dowolną kartę danych, do której ma dostęp, bez ograniczeń uprawnień użytkownika
  • karty danych są paginowane
• Administrator może wybrać jedną z opcji z listy rozwijanej
• Po przesłaniu formularza do interfejsu użytkownika portalu wygenerowana karta danych będzie zawierać zapisaną wartość w skojarzonym atrybucie.

Użytkownik końcowy:

• Użytkownik końcowy powinien widzieć tylko te wartości, do których ma dostęp użytkownik posiadający uprawnienia.
  • W przypadku, gdy: 1.) administrator skonfigurował wartość nadrzędną, do której „użytkownik z uprawnieniami referencyjnymi” nie ma dostępu oraz 2.) atrybut został skonfigurowany tak, aby był widoczny w szczegółach żądania (zarówno w widoku formularza, jak i prezentacji) → Użytkownik końcowy nie zobaczy wartości w szczegółach żądania .
• Jeśli wskazana karta danych zostanie usunięta, utworzone karty danych otrzymają pustą wartość dla atrybutu docelowego

Zastąp wartości pól referencyjnych

Aby zastąpić ustawienia domyślne, administrator może wybrać pojedynczy typ atrybutu referencyjnego wartości. Należy pamiętać, że w obszarze konfiguracji zastępowania ustawień domyślnych administrator może wybrać dowolną kartę danych, do której ma dostęp, bez ograniczeń uprawnień użytkownika.

Administrator:

• Administrator może wybrać typ atrybutu referencyjnego (nie wielowartościowego)
• Po dokonaniu wyboru administrator może otworzyć listę rozwijaną, aby wyświetlić listę dostępnych nazw kart danych (lub atrybutów podstawowych)
  • administrator może wybrać dowolną kartę danych, do której ma dostęp, bez ograniczeń uprawnień użytkownika
  • karty danych są paginowane
• Administrator może wybrać jedną z opcji z listy rozwijanej
• Po przesłaniu formularza do interfejsu użytkownika portalu wygenerowana karta danych będzie zawierać zapisaną wartość w skojarzonym atrybucie.

Użytkownik końcowy:

• Użytkownik końcowy powinien widzieć tylko te wartości, do których ma dostęp użytkownik posiadający uprawnienia.
  • W przypadku, gdy: 1.) administrator skonfigurował wartość nadrzędną, do której „użytkownik z uprawnieniami referencyjnymi” nie ma dostępu oraz 2.) atrybut został skonfigurowany tak, aby był widoczny w szczegółach żądania (zarówno w widoku formularza, jak i prezentacji) → Użytkownik końcowy nie zobaczy wartości w szczegółach żądania .
• Jeśli wskazana karta danych zostanie usunięta, utworzone karty danych otrzymają pustą wartość dla atrybutu docelowego

Jak dodać nowe wartości nadrzędne dla pól referencyjnych

Otwórz „Formularze ogólne → Formularz → Zastąp ustawienia domyślne”:

Kliknij przycisk +Nowe nadpisanie . Otworzy się kreator tworzenia nowego nadpisania.

1. Wybierz atrybut docelowy atrybutu.
2. Po wybraniu tej opcji w polu Wartość wyświetlana jest bieżąca wartość domyślna szablonu. 
   
3. Teraz w polu Wartość wybierz nową wartość, aby zastąpić wartość domyślną: 
   
4. Kliknij Zapisz , aby zapisać wszystkie zmiany.
5. Nowa wartość nadpisania będzie teraz wyświetlana w kolumnie Wartość w widoku Domyślne wartości nadpisania : 
   

Szczegóły obsługi komentarzy

Obsługa komentarzy to nowy moduł, którego interfejs użytkownika jest oparty na obsłudze dziennika zadań. Za każdym razem, gdy użytkownik ESM lub ESS2 doda komentarz, komentarz zostanie dodany jako karta danych podrzędnych do karty danych nadrzędnych (głównej karty danych, z którą powiązane są komentarze/karty podrzędne). Szablon komentarza znajduje się w szablonach systemowych, ale jest zablokowany, a edycja jest wyłączona dla administratorów ESM . Usunięcie karty danych nadrzędnych powoduje usunięcie wszystkich powiązanych kart danych komentarzy. Ponadto komentarz jest postrzegany jako część karty danych głównych, dlatego też wyszukiwanie globalne zwraca kartę danych nadrzędnych, jeśli w komentarzu zostanie znaleziona wartość ciągu wyszukiwania.

Ponadto moduł obsługi komentarzy śledzi nowe komentarze, które nie zostały oznaczone jako przeczytane. ESS2 automatycznie obsługuje nowe komentarze i automatycznie oznacza je jako przeczytane. Po stronie ESM użytkownik ESM musi ręcznie oznaczyć nowe komentarze jako przeczytane.

Nieprzeczytane komentarze będą oznaczone jako „Nowe” w interfejsach użytkownika ESS2 i ESM . W interfejsie użytkownika ESM agent będzie ręcznie aktualizował komentarze odczytane na karcie danych. Jeśli użytkownicy ESM chcą znaleźć problemy z nieprzeczytanymi komentarzami, mogą skorzystać z narzędzia raportowania Matrix42 , aby zawęzić wyniki.

Nowy komentarz jest dodawany, gdy użytkownik dodaje plik lub pliki do zgłoszenia. Komentarz zawiera nazwę pliku wraz z rozszerzeniem. Komentarz nie jest dodawany, jeśli agent ESM doda nowy plik do zgłoszenia za pośrednictwem interfejsu użytkownika ESM .

Więcej informacji na temat obsługi komentarzy za pomocą API języka Python znajdziesz w tym artykule .

Tagi atrybutów

Po wybraniu atrybutu na liście atrybutów wyświetlany jest obok niego znacznik określający jego typ: 

Te listy i tagi są wyświetlane, gdy:

• Wybieranie atrybutu źródłowego dla pola formularza.
• Wybieranie atrybutu Cel dla pola formularza.
• Wybieranie atrybutów nadrzędnych dla formularza.
• Wybieranie atrybutów, które będą wyświetlane w szczegółach prezentacji sprawy.
• Wybieranie atrybutów, które będą wyświetlane w przeglądzie prezentacji sprawy.