Podwyższone uprawnienia
Przegląd
Podwyższone uprawnienia użytkownika (EUP) to uprawnienia specyficzne dla karty danych: umożliwiają one przyznanie użytkownikom dodatkowych uprawnień do określonych kart danych, w oparciu o wartości określonych atrybutów referencyjnych na kartach danych. Dodatkowe uprawnienia są konfigurowane jako normalne role ESM w panelu drzewa folderów Uprawnienia.
Notatka:
Domyślnie podwyższone uprawnienia użytkownika są wyłączone w ESM. Funkcję tę można włączyć, ustawiając parametr platformy elevation.permissions.enable na true.
Podwyższone uprawnienia użytkownika można skonfigurować osobno dla każdego szablonu. Konfigurację przeprowadza się w widoku edycji szablonu, jak pokazano na poniższym zrzucie ekranu:

Notatka:
- Podwyższone uprawnienia użytkownika można skonfigurować tylko wtedy, gdy szablon ma jeden lub więcej atrybutów referencyjnych, których celem jest szablon użytkownika ESM (bezpośrednio lub poprzez łańcuch referencyjny). W przeciwnym razie opcje konfiguracji podwyższonych uprawnień użytkownika nie są widoczne w widoku edycji szablonu.
- Atrybuty muszą posiadać kod atrybutu i nie mogą odnosić się do żadnego innego celu niż szablon użytkownika ESM, aby można je było wyświetlić w opcjach konfiguracji podwyższonych uprawnień użytkownika.
- Jeżeli użytkownik nie ma normalnie uprawnień ani do szablonu, ani do folderu karty danych, należy użyć podwyższonych uprawnień użytkownika, aby przyznać oba uprawnienia – jeżeli przyznane zostaną tylko uprawnienia do folderu, użytkownik nie zobaczy szablonu, tylko pusty folder.
- Uprawnienia do tworzenia nie mają znaczenia w przypadku podwyższonych uprawnień użytkownika. Wynika to z faktu, że podwyższone uprawnienia użytkownika są zawsze specyficzne dla istniejących kart danych, więc nigdy nie mogą udzielić uprawnień do tworzenia nowych kart danych. Sugestię dotyczącą obsługi ograniczeń tworzenia specyficznych dla kart danych z podwyższonymi uprawnieniami użytkownika można znaleźć w przykładzie 2 poniżej.
Przykład 1
Rozważmy następujący przypadek użycia: Szablon incydentu ma atrybut odniesienia o nazwie „Osoba wsparcia”, który wskazuje na szablon użytkownika ESM. Chcesz nadać osobom wsparcia (użytkownikom ESM) uprawnienia do edycji określonych pól na kartach incydentów przypisanych do tej osoby, ale nie na żadnych innych kartach. Nie można tego zrobić za pomocą standardowych uprawnień opartych na folderach. Można to jednak osiągnąć za pomocą funkcji „Podwyższone uprawnienia użytkownika”.
Najpierw przejdź do panelu „Uprawnienia” i skonfiguruj nową rolę, która będzie zawierała dokładnie te dodatkowe uprawnienia, które chcemy przyznać osobom udzielającym wsparcia. Rola ma nazwę np. „Osoba udzielająca wsparcia”.
Notatka:
W przeciwieństwie do większości ról, do tej roli zazwyczaj nie dodaje się żadnych użytkowników.
Po drugie, w widoku edycji szablonu dla szablonu incydentu, konfiguruje się podwyższone uprawnienia użytkownika, wybierając atrybut „Przypisane do” i rolę „Osoba udzielająca wsparcia”. (Wszystkie role w systemie są wyświetlane w menu rozwijanym). Tę fazę zilustrowano na poniższym zrzucie ekranu.

Po zapisaniu konfiguracji dodatkowe uprawnienia dla pracowników wsparcia w odniesieniu do żądań serwisowych, które zostały im przypisane, zaczynają obowiązywać natychmiast.
Notatka:
W widoku Edytuj szablon należy kliknąć przycisk Zapisz, aby jakiekolwiek zmiany wprowadzone w uprawnieniach podwyższonego użytkownika stały się skuteczne.
Przykład 2
Czasami pożądane byłoby posiadanie osobnego folderu na zgłoszenia serwisowe, w którym użytkownicy mogliby sami tworzyć zgłoszenia i widzieć tylko swoje. Nie da się tego osiągnąć wyłącznie za pomocą podwyższonych uprawnień – standardowa rola użytkownika wymaga uprawnienia do tworzenia folderu zgłoszeń, a uprawnienie do tworzenia zawsze obejmuje również nieograniczone uprawnienie do odczytu. Jednak ten przypadek użycia można zaimplementować, korzystając z nasłuchiwaczy kart danych, oprócz podwyższonych uprawnień użytkownika.
Rozwiązaniem jest użycie dwóch folderów do obsługi zgłoszeń serwisowych. Po pierwsze, potrzebny jest folder, w którym wszyscy użytkownicy mogą tworzyć zgłoszenia serwisowe (w tym przykładzie „Nowe zgłoszenia serwisowe”). Po drugie, potrzebny jest folder, z którego użytkownicy mogą odczytywać zgłoszenia serwisowe (w tym przykładzie „Istniejące zgłoszenia serwisowe”). Dodatkowo, do szablonu zgłoszenia serwisowego należy dodać odbiornik karty danych. Jego funkcją jest przeniesienie karty danych z folderu „Nowe zgłoszenia serwisowe” do folderu „Istniejące zgłoszenia serwisowe” natychmiast po jej utworzeniu (tak, aby w praktyce folder „Nowe zgłoszenia serwisowe” był zawsze pusty). Na koniec, należy skonfigurować podwyższone uprawnienia użytkownika w szablonie zgłoszenia serwisowego, aby użytkownik mógł odczytywać, aktualizować i usuwać własne karty danych w folderze „Istniejące zgłoszenia serwisowe”.